ÖRENCİK KÖYÜ'NÜN GELİR KAYNAKLARI

Köyümüzün en önemli gelir kaynağı Tarımdır. Hayvancılık daha çok, hane(süt, peynir, yumurta vb.) ihtiyaçların karşılanması için yapılır. Büyük yatırımlı hayvancılık söz konusu değildir. Bununda sebebi köyün toprağının çok verimli olmasıdır. Bafra Ovasının tüm özelliğini taşır. Pamuk hariç hemen hemen tüm sebzeler yetiştirilebilir. Tarımla uğraşmak  daha kazançlı ve cazip gelmektedir. Son dönemlerde uygulanan tarım politikası bu görüşü değiştirmiş olabilir.

            Köyümüzün en önemli tarım ürünü ve en önemli gelir kaynağı, Bafra’nın da en önemli ürünü olan tütündür.

            Çok zahmetli, emek isteyen ve yorucu bir iştir tütün yetiştiriciliği. Diğer tarım ürünleri gibi belli dönemlerle bakım istemez tohum olarak ekilmesinden tonga yapılıncaya kadar devamlı bir bakım ve uğraş ister yaz boyunca size hiç boş bir zaman tanımaz desem yeridir. Fideliklere tohum olarak ekilmesi, sulanması, fidelikten otların ayıklanması, tarlaya ekilmesi (eskiden “sivriç” denen ahşap sivri bir aletle tek tek diklirdi, şimdi makineler var, biraz daha kolay.), kazılması, kırılması, dizilmesi, asılması, kurutulması, hevek ve tonga... (Bana en çok sabah erkenden kalkıp, tütün kırmaya gitmesi zor gelirdi, cise olsada tarlada çise kalkana kadar biraz uzansak diye bakardım J )   Eskiden tütün çok büyük oranda ve kalabalık hanelerle yapılırdı. Tütünden elde edilen kazanç tüm yıl boyunca hane halkının geçimi sağlar, yatırımlar içinde yeterli olurdu. Son 7-8 yılda devlet tarafından uygulanan tarım politikası sonucu konan tütün yetiştirme kotası sebebi ile, tütün oranı azaldı. Üretim diğer tarım ürünlerine kaydırılmaya çalışıldıysada köylü ondanda kayda değer bir verim alamadı. Uygulanan bu  politika , zaten devam etmekte olan köyden kente göçü hızlandırdı. Köyün gençlerinin büyük bir çoğunluğu İstanbul başta olmak üzere, Bursa, İzmit, Ankara ve İlçe merkezine çalışmak için göç etmiştir. Bu göçü tetikleyen tarım dışı başka etkenlerde vardır elbette.

  Tütün dışında Buğday, Şeker pancarı, Kavun, Karpuz, mısır , marul ,ıspanak, fasulye vb. ürünlerde yetiştirilir ve satılır. Eskilerde Kızılırmak seviyesine yakın düz arazilerde pirinçte yapılmaktaydı. Kızılırmağın suyu ,ırmak kenarında ki (Elmacık Mezarlığı’nın yakınındaki) “Bina” adı verilen tesisten köydeki tarlalara pompalanmaktaydı. Bildiğim kadarı ile Kızılırmağın kenarına setler yapılması nedeni ile tesisi besleyen “cindal” adı verilen, Kızılırmağa ait küçük su yatağının kuruması sonucu, pirinç üretimi sona ermiştir. Köyde seracılıkta azda olsa yapılmaktadır.

Köy nüfusunun azalmasına bağlı olarak tarımla uğraşaçak genç nüfusun çok az ollması neticesinde bazı haneler tütün üretimini bırakmıştır. Geçimini sağlayacak ufak çapta sebze yetiştiriciliği yapmaktadır.  Kalabalık olarak yapılan tütüncülük, zorluğuna rağmen zevkliydi, Tütün dizilirken yapılan şakalar, anlatılan hikaye, masal, fıkra gibi etkinlikler insanda güzel anılar bırakıyor.  En azından benim için...